उहाँ असीम र व्यापक दयाका धनी हुनुहुन्छ, जसको दया हरेक वस्तुलाई समेटेको छ।

उहाँ पूर्ण शक्तिका मालिक हुनुहुन्छ। उहाँलाई कुनै असमर्थता, थकान वा कमजोरीले छुँदैन।

उहाँ महानता, प्रभुत्व र सम्पूर्ण व्यवस्थापनका गुणले परिपूर्ण हुनुहुन्छ। उहाँ सबै वस्तुका वास्तविक मालिक हुनुहुन्छ र तिनमा आफूले चाहेअनुसार अधिकारपूर्वक व्यवस्था गर्नुहुन्छ।

उहाँ सबै कुरा सुन्नुहुन्छ; चाहे ती गोप्य होऊन् वा प्रकट।

उहाँ प्रत्येक कमी, दोष, त्रुटि र अपूर्णताबाट पूर्णतः पवित्र हुनुहुन्छ।

उहाँको दृष्टिले साना वा सूक्ष्मभन्दा सूक्ष्म सबै वस्तुलाई समेटेको छ। उहाँ सबै वस्तुहरूको वास्तविकताबारे सूक्ष्म ज्ञान राख्नुहुन्छ र तिनका अन्तर्य तथा गुप्त अवस्थाहरूबारे पूर्ण रूपमा जानकार हुनुहुन्छ।

उहाँ आफ्ना सम्पूर्ण सृष्टिको जीविकाको जिम्मा लिनुहुन्छ, उनीहरूको हित–कल्याणको व्यवस्था गर्नुहुन्छ र आफ्ना असल भक्तहरूको संरक्षक भई उनीहरूका कामहरू सहज बनाइदिनुहुन्छ तथा उनीहरूका लागि पर्याप्त हुनुहुन्छ।

उहाँ सबै वस्तुका सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ। उहाँले कुनै पूर्व नमुना वा उदाहरणबिना नै सबै चीजको सिर्जना गर्नुभएको हो।

उहाँ आफ्ना भक्तहरूमाथि अत्यन्त कृपालु हुनुहुन्छ। उहाँ उनीहरूलाई सम्मान गर्नुहुन्छ, दया गर्नुहुन्छ र उनीहरूले मागेका कुराहरू प्रदान गर्नुहुन्छ।

उहाँ आफ्ना भक्तहरूलाई उनीहरूलाई आवश्यक पर्ने सबै कुरा पर्याप्त गराइदिनुहुन्छ। उहाँको सहायता मात्र पर्याप्त हुन्छ र उहाँबाहेक अरू कसैको आवश्यकता पर्दैन।

उहाँ आफ्ना भक्तहरूलाई उनीहरूका पापहरूको दुष्परिणामबाट जोगाउनुहुन्छ र तिनका कारण उनीहरूलाई दण्ड दिनुहुन्न।

अल्लाहले भन्नुभएको छ: {नमाज कायम गर।} [सूरह अल्-बकरह: ११०]

• नमाज कायम गर्नु भनेको अल्लाहले निर्धारित गर्नुभएको र उहाँका रसूल मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले सिकाउनुभएको तरिकाअनुसार नमाज अदा गर्नु हो।

• अल्लाहले भन्नुभएको छ: {जकात देऊ।} [सूरह अल्-बकरह: ११०]

• अल्लाहले जकातलाई मुस्लिमको ईमानको सत्यताको परीक्षा, धनप्रति उहाँप्रतिको कृतज्ञता तथा गरिब र आवश्यकतामा परेकाहरूको सहयोगका लागि अनिवार्य गर्नुभएको छ।

• जकात अदा गर्नु भनेको त्यसका हकदारहरूलाई जकात प्रदान गर्नु हो।

• धन निश्चित मात्रा (निसाब) मा पुगेपछि त्यसमा जकात अनिवार्य हुन्छ र कुरआनमा अल्लाहले उल्लेख गर्नुभएका आठ वर्गका हकदारहरूलाई प्रदान गरिन्छ, जसमा गरिब र विपन्न पनि पर्छन्।

• जकात अदा गर्नुमा दया र करुणाको भावना प्रकट हुन्छ, यसले मुस्लिमको आचरण र धनसम्पत्तिलाई पवित्र बनाउँछ, गरिब तथा विपन्नहरूको मनलाई सन्तुष्ट पार्छ र मुस्लिम समाजका सदस्यहरूबीच प्रेम तथा भ्रातृत्वको सम्बन्धलाई सुदृढ बनाउँछ। त्यसैले असल मुस्लिमले जकात अदा गर्दा मनदेखि खुसी र प्रसन्न भएर अदा गर्छ, किनकि यसबाट अन्य मानिसहरूलाई पनि खुसी प्राप्त हुन्छ।

• धनसम्पत्तिमा जकातको मात्रा २.५% हो। यो सुन, चाँदी, नगद तथा बिक्री–खरीद गरी नाफा कमाउने उद्देश्यले राखिएका व्यापारिक सामानमा लाग्छ। जब त्यस्ता धनसम्पत्तिको मूल्य निश्चित निसाबसम्म पुग्छ र त्यसमा चन्द्र वर्षअनुसार एक वर्ष पूरा हुन्छ, तब २.५% जकात तिर्नुपर्छ।

• त्यस्तै, जससँग निश्चित सङ्ख्यामा ऊँट, गाई वा भेडा–बाख्रा छन् र ती पशुहरूलाई वर्षको अधिकांश समय प्राकृतिक चरनमा चराइन्छ तथा मालिकले अतिरिक्त दाना–चारा खुवाउँदैन भने, तिनमा पनि जकात अनिवार्य हुन्छ। 

• यसैगरी, निश्चित मात्रामा पुगेका अन्न, फलफूल, खनिज तथा भूमिबाट प्राप्त खजानामा पनि जकात अनिवार्य हुन्छ।

• अल्लाहले भन्नुभएको छ: {हे ईमानवालाहरू! तिमीहरूमाथि रोजा अनिवार्य गरिएको छ, जसरी तिमीहरूभन्दा अघिका मानिसहरूमाथि अनिवार्य गरिएको थियो, ताकि तिमीहरू धर्मपरायण बन्न सक।} [सूरह अल्-बकरह: १८३]

• रमजान: हिजरी संवतको नवौँ महिना हो। यो मुस्लिमहरूका लागि अत्यन्त सम्मानित महिना हो र अन्य महिनाभन्दा विशेष महत्त्व राख्छ। यस महिनाको पूरा रोजा राख्नु इस्लामका पाँच स्तम्भहरूमध्ये एक हो।

• रमजानको रोजा: अल्लाहको उपासनाको उद्देश्यले बिहानको साँचो उज्यालो (फज्र सादिक) देखि सूर्यास्तसम्म खाने, पिउने, वैवाहिक सम्बन्ध तथा रोजा तोड्ने अन्य सबै कुराबाट टाढा रहनु हो।

• अल्लाहले भन्नुभएको छ: {जो त्यहाँ पुग्न सक्ने क्षमता राख्छ, उसले अल्लाहका लागि त्यस घरको हज गर्नु अनिवार्य छ।} [सूरह आले इमरान: ९७]

• हज शारीरिक तथा आर्थिक रूपमा सक्षम प्रत्येक मुस्लिममाथि जीवनमा एकपटक अनिवार्य छ। हज भनेको निश्चित समयमा मक्का मुकर्रमास्थित पवित्र काबा र अन्य पवित्र स्थलहरूमा गई निर्धारित इबादतहरू गर्नु हो।

• नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले हज गर्नुभएको थियो र उहाँभन्दा अघिका अन्य नबीहरूले पनि हज गरेका थिए। साथै, अल्लाहले इब्राहीम (अलैहिस्सलाम) लाई मानिसहरूलाई हजका लागि आह्वान गर्न आदेश दिनुभएको थियो। यसबारे अल्लाहले पवित्र कुरआनमा भन्नुभएको छ:{मानिसहरूलाई हजको घोषणा गर। उनीहरू पैदल र दुब्ला–पातला ऊँटमा सवार भएर हरेक टाढाटाढाका बाटोबाट तिमीकहाँ आउनेछन्।} [सूरह अल्-हज्ज: २७]

फरिश्ताहरूमाथि ईमान
अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: {सबै प्रशंसा अल्लाहकै लागि हो, जो आकाशहरू र पृथ्वीका सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ। उहाँले फरिश्ताहरूलाई दुई–दुई, तीन–तीन र चार–चार पखेटा भएका सन्देशवाहक बनाउनुभएको छ। उहाँले सृष्टिमा आफूले चाहेजति वृद्धि गर्नुहुन्छ। निःसन्देह, अल्लाह हरेक कुरामाथि पूर्ण शक्ति राख्नुहुन्छ।.} [सूरह फातिर: १]

हामी विश्वास गर्छौं: फरिश्ताहरू अदृश्य संसारका प्राणी हुन्। अल्लाहले तिनीहरूलाई नूर (प्रकाश) बाट सृष्टि गर्नुभएको हो। तिनीहरू उहाँका आज्ञाकारी सेवक हुन् र सधैँ उहाँको आदेशको पालना गर्छन्।

उनीहरू अल्लाहका महान् सृष्टिहरू हुन्। उनीहरूको सङ्ख्या र शक्तिको पूर्ण ज्ञान केवल अल्लाहलाई मात्र छ। अल्लाहले प्रत्येक फरिश्तालाई विशेष गुण, नाम र जिम्मेवारी प्रदान गर्नुभएको छ। तिनीहरूमध्ये जिब्रिल (अलैहिस्सलाम) पनि हुनुहुन्छ, जसलाई अल्लाहले वही (ईश्वरीय प्रकाश) ल्याउने जिम्मेवारी सुम्पिनुभएको थियो। उहाँ अल्लाहको आदेशअनुसार उहाँका रसूलहरूसमक्ष वही लिएर आउनुहुन्थ्यो।

• अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: {भन: ‘हामी अल्लाहमाथि ईमान ल्यायौँ र हामीमाथि अवतरित गरिएको तथा इब्राहीम, इस्माइल, इस्हाक, याकूब र उनका सन्तानहरूमाथि अवतरित गरिएको कुरामाथि पनि। साथै, मूसा, ईसा र अन्य नबीहरूलाई उनीहरूका पालनकर्ताको तर्फबाट प्रदान गरिएको सबै कुरामाथि पनि हामी ईमान ल्यायौँ। हामी उनीहरूमध्ये कसैको बीचमा कुनै भेदभाव गर्दैनौँ र हामी अल्लाहप्रति समर्पित (मुस्लिम) हौँ।} [सूरह अल्-बकरह: १३६]

• सबै आकाशीय (दिव्य) किताबहरू अल्लाहका वचन हुन् भन्ने दृढ विश्वास राख्नु।

• यी सबै किताबहरू अल्लाहले आफ्ना रसूलहरूमाथि सत्यसहित अवतरित गर्नुभएको हो भन्ने विश्वास राख्नु।

• अल्लाहले आफ्ना नबी मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई सम्पूर्ण मानवजातिका लागि विश्वव्यापी रसूल बनाएर पठाउनुभयो। अल्लाहले उहाँमार्फत अघिल्ला सबै शरिअतहरूलाई रद्द गर्नुभयो र पवित्र कुरआनलाई सबै आकाशीय किताबहरूमाथि प्रमाणिक र संरक्षक बनाउनु भयो।  अल्लाहले पवित्र कुरआनलाई हरेक प्रकारको परिवर्तन र विकृतिबाट सुरक्षित राख्ने जिम्मा स्वयं लिनुभएको छ। उहाँले भन्नुभएको छ:{निःसन्देह, हामीले नै यो उपदेश (कुरआन) अवतरण गरेका हौँ र निश्चय नै हामी नै यसको संरक्षण गर्नेछौँ।.} [सूरह अल्-हिज्र: ९]; किनभने पवित्र कुरआन मानवजातिका लागि अल्लाहको अन्तिम किताब हो, नबी मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अन्तिम रसूल हुनुहुन्छ र इस्लाम नै त्यो धर्म हो, जसलाई अल्लाहले कयामतसम्म सम्पूर्ण मानवजातिका लागि रोज्नुभएको र स्वीकार गर्नुभएको छ। अल्लाहले भन्नुभएको छ: {निःसन्देह, अल्लाहको दृष्टिमा स्वीकार्य धर्म इस्लाम नै हो।} [सूरह आले इमरान: १९]

• अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: {निःसन्देह, हामीले प्रत्येक समुदायमा रसूल पठायौँ, (यस सन्देशसहित:) ‘अल्लाहकै इबादत गर र तागुतबाट टाढा बस।’} [सूरह अन्-नहल: ३६]

• अल्लाहले प्रत्येक समुदायमा एक जना रसूल पठाउनुभएको थियो, जसले मानिसहरूलाई एकमात्र अल्लाहको इबादत गर्न र उहाँबाहेक पूजिने सबैलाई इन्कार गर्न आह्वान गरे भन्ने दृढ विश्वास राख्नु।

• उनीहरू सबै मानव पुरुष तथा अल्लाहका दास हुन्। उनीहरू सबै सत्यवादी, सत्य प्रमाणित भएका, धर्मपरायण र विश्वसनीय, मार्गदर्शक तथा सन्मार्गमा हिँड्नेहरू हुन्। अल्लाहले उनीहरूको सत्यताको प्रमाण दिने चमत्कारहरूद्वारा उनीहरूलाई समर्थन गर्नुभयो। उनीहरूले अल्लाहले उनीहरूलाई जुन सन्देशसहित पठाउनुभएको थियो, त्यसको पूर्ण रूपमा प्रचार–प्रसार गरे। उनीहरू सबै स्पष्ट सत्य र प्रस्ट मार्गदर्शनमा थिए।

• सबै रसूलहरूको दावत (आह्वान) को मूल आधार एउटै थियो; एकमात्र अल्लाहको इबादत गर्नु र उहाँसँग कुनै पनि कुरालाई साझेदार नठहराउनु।

• अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: {अल्लाहबाहेक कुनै सत्य उपास्य छैन। उहाँले तिमीहरू सबैलाई अवश्य नै कयामतको दिन एकत्रित गर्नुहुनेछ, जसमा कुनै शङ्का छैन। अल्लाहभन्दा बढी सत्य कुरा गर्ने अरू को हुन सक्छ?} [सूरह अन्-निसा: ८७] 

• आखिरत (कयामत) को दिनसँग सम्बन्धित सबै कुरामाथि दृढ विश्वास राख्नु, जसको बारेमा अल्लाहले आफ्नो पवित्र किताबमा वा उहाँका रसूल मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले जानकारी दिनुभएको छ। जस्तै: मृत्यु, पुनर्जीवन, हश्र (सबैलाई एकत्र गरिनु), शफाअत (सिफारिस), तराजु (कर्म तौलिने), हिसाब–किताब, जन्नत, जहन्नम तथा आखिरतसँग सम्बन्धित अन्य सबै कुराहरू।

• अल्लाह तआलाले भन्नुभएको छ: {निःसन्देह, हामीले प्रत्येक वस्तुलाई निश्चित तक्दीरअनुसार सृष्टि गरेका छौँ।} [सूरह अल्–कमर: ४९]

• यस संसारमा सृष्टिमाथि घट्ने सबै घटना अल्लाहको ज्ञान, तक्दीर र व्यवस्थापनअनुसार नै हुन्छन् र यसमा उहाँको कुनै साझेदार छैन भन्ने विश्वास गर्नु। यी सबै तक्दीरहरू मानिसको सृष्टिभन्दा पहिल्यै नै लेखिएका छन्। साथै, मानिससँग आफ्नै इच्छा र छनोट हुन्छ र उसले आफ्ना कर्महरू वास्तवमै स्वयं गर्छ; तर उसका सबै कर्महरू अल्लाहको ज्ञान, इच्छा र मशियत (इच्छा) भन्दा बाहिर हुँदैनन्।

तक्दीरमाथिको ईमान चार तहमा आधारित हुन्छ:

• पहिलोअल्लाहको सर्वव्यापी ज्ञानमाथि विश्वास गर्नु।
• दोस्रोकियामतको दिनसम्म घटित हुने हरेक कुरालाई अल्लाहले लेखिसक्नुभएको छ भन्ने कुरामा ईमान राख्नु।
• तेस्रोअल्लाहको अटल इच्छा र पूर्ण शक्तिमाथि विश्वास गर्नु; उहाँले जे चाहनुहुन्छ, त्यही हुन्छ र उहाँले जे चाहनुहुन्न, त्यो हुँदैन।
• चौथोअल्लाह नै सम्पूर्ण वस्तुका सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ र उहाँको सृष्टिमा उहाँको कुनै साझेदार छैन भन्ने विश्वास गर्नु।

दुवै हातका हत्केला धुनु।

मुख कुल्ला गर्नु।
मुख कुल्ला गर्नु: मुखमा पानी हालेर मुखभित्र राम्रोसँग घुमाउनु र त्यसपछि बाहिर निकाल्नु हो।

नाकमा पानी हाल्नु।
नाकमा पानी हाल्नु: सासद्वारा पानीलाई नाकको भित्री भागको माथिल्लो सीमासम्म तान्नु हो।
त्यसपछि नाक सफा गर्ने: श्वासको बलले नाकभित्र रहेको सिँगान तथा अन्य फोहोर बाहिर निकाल्नु हो।

अनुहार धुनु।
अनुहारको सीमा:
अनुहार भन्नाले: जसद्वारा आमनेसामने हुन सकिन्छ, त्यसलाई अनुहार भनिन्छ।
चौडाइमा: एक कानदेखि अर्को कानसम्म।
लम्बाइमा: टाउकोमा सामान्य रूपमा कपाल उम्रने स्थानदेखि चिउँडोको तल्लो भागसम्म।
अनुहार धुँदा अजार र कानको लोतीबीचको सेतो भाग पनि धुनुपर्छ।
सेतो भाग भन्नाले: अजार र कानको लोतीबीचको भागलाई जनाउँछ।
अजार भन्नाले: कानको प्वालसँग समानान्तर रहेको र टाउकोभित्रतर्फ जाने बाहिर निस्किएको हड्डीमाथिको कपाल तथा त्यसको तल कानको मूलसम्म रहेको कपाललाई जनाउँछ।

दुवै हात औँलाका टुप्पादेखि कुहिनासम्म धुनु।
दुवै कुहिना पनि वुजूमा अनिवार्य रूपमा धुनुपर्ने भागमा समावेश छन्।

दुवै हातले पूरै टाउको र कानको एक पटक मसह गर्नु (पुछ्नु)।
टाउको मसह गर्ने तरिका: दुवै हातले निधारबाट मसह सुरु गरी टाउकोको पछाडिसम्म लैजानु, अनि पछाडिबाट निधारसम्म फर्काउनु।
कान मसह गर्ने तरिका: दुवै चोर औँला कानको भित्री भागमा र दुवै बूढी औँला कानको बाहिरी भागमा राखी कानको भित्री र बाहिरी भागमा मसह गर्नु।

खुट्टाका औँलाका टुप्पादेखि गोलीगाँठासम्म धुनु। खुट्टा धुने अनिवार्य भागमा दुवै गोलीगाँठो पनि समावेश छन्।
गोलीगाँठो भन्नाले: खुट्टाको दुवैतर्फ बाहिर निस्किएका दुईवटा हड्डीलाई जनाउँछ।

यी कुराहरूले वुजू भङ्ग हुन्छ:

• १ अगाडि वा पछाडिको मार्गबाट कुनै वस्तु निस्कनु, जस्तै: पिसाब, दिसा, वायु, वीर्य वा चिप्लो पदार्थ।
• २ चेतना हराउनु, चाहे त्यो गहिरो निद्रा, बेहोसी, मादक पदार्थको प्रभाव वा पागलपनका कारण भएको होस्।
• ३ गुस्ल अनिवार्य हुने कुनै अवस्था उत्पन्न हुनु, जस्तै: जनाबत, महिनावारी वा प्रसूतिको रक्तस्राव।
•     

यदि कुनै व्यक्तिले दिसा गर्छ भने, उसले त्यसलाई सफा गर्नुपर्छ। पानीद्वारा सफा गर्नु उत्तम हुन्छ। पानीबाहेक फोहोर हटाउने अन्य शुद्ध र वैध वस्तुहरू, जस्तै ढुङ्गा, कागज, कपडा आदि प्रयोग गरेर पनि सफा गर्न सकिन्छ। तर कम्तीमा तीन पटक सफा गर्नुपर्छ।